Στο σινεμά του παράδεισου…

0
172

Τα παιδικά μας χρόνια, το καλοκαίρι ήταν ταυτισμένο εκτός άλλων, και με τα θερινά σινεμά. Μόλις βλέπαμε τις προσόψεις τους να στολίζονται, ξέραμε ότι έρχεται καλοκαίρι.
Τώρα, τα λένε open air cinema οι νεώτεροι, αλλά η μαγεία του υπαίθριου κινηματογράφου δεν περιγράφεται με τρεις ξενικές λέξεις, χωρίς το γλωσσικό συναίσθημα.
Πως να περιγράψεις τη χαρά των μικρών και μεγάλων που ζούσαν στα χωριά τη δεκαετία του 60, όταν  ερχόταν στο χωριό ο κινηματογράφος. Ο πλανόδιος κινηματογραφιστής, που έστηνε τη μηχανή του σ ένα τραπεζάκι, το πανί-σεντόνι λίγα μέτρα μακρυά, και ανάμεσα πάγκους ή καρέκλες από το καφενείο του χωριού. Σε πολλά μέρη, ο θεατής έφερνε και το σκαμνάκι μαζί, και το εισιτήριο μπορεί να ήταν από χρήματα, μέχρι προϊόντα κάθε λογής, αυγά, φασόλια, τραχανάς.
Στο Άλσος δεν χρειάζεται να φέρεις μαζί σου την καρέκλα, για να απολαύσεις μία από τις καταπληκτικές ταινίες που διάλεξε η Μυρτώ, για να προβληθούν στο φεστιβάλ κινηματογράφου που διοργανώνει ο Πολιτιστικός Οργανισμός του Δήμου Νέας Σμύρνης.
Σε μια γωνιά ειδυλλιακή, ανάμεσα στα δέντρα, πατώντας χώμα και όχι τσιμέντα, χωρίς αυστηρές σειρές, αριθμημένες θέσεις, και ταξιθέτριες, απολαμβάνουμε τις εικόνες της 7ης τέχνης, λες και γεννιούνται εκείνη τη στιγμή, αποκλειστικά για μας, και ξεπροβάλλουν μέσα από το πράσινο τοπίο, σαν φυσική λειτουργία συμμετοχής του θεατή στα δρώμενα.
Εντάξει, δεν υπάρχουν ντόλμπυ, σαράουντ, πανοραμίκ, αναπαυτικά βελούδινα καθίσματα,και ησυχία. υπάρχει ο θόρυβος της ζωής του Άλσους, οι φυσικοί ήχοι αναμεμειγμένοι με παιδικές φωνές, όλα αυτά όμως δημιουργούν  αυτή την ίδια της εικόνα του «υπαίθριου» θεάματος, του ζωντανού κινηματογράφου, το τοπίο και οι απόμακροι θόρυβοι μοιάζουν σαν ένα χαλί πάνω στο οποίο περπατά η υπόθεση του έργου.
Και όσο η υπόθεση ξετυλίγεται, τόσο το Άλσος γίνεται πιο σιωπηλό, σαν να θέλει ν απολαύσει μέσα στην ησυχία της νύχτας, το σασπένς της ταινίας.
Κι εκεί κάπου σε μία γωνιά η Μυρτώ, κόρη ενός μεγάλου δημιουργού του Ελληνικού κινηματογράφου, αφανής πρωτεργάτης αυτής της δράσης του Δήμου.
Χαρήκαμε αφάνταστα την εμπειρία.
Όπως θα χαίρονται από ψηλά, και ο Θόδωρος με τον Μικέ γι αυτή τη δράση.
Ίσως να την χρησιμοποιήσουν και σαν σκηνικό στην επόμενη ταινία τους, στο σινεμά του παράδεισου.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here