ΟΙ «ΕΠΙΜΕΝΟΝΤΕΣ».

0
589

ΟΙ …ΕΠΙΜΕΝΟΝΤΕΣ!!!

Τον τελευταίο μήνα βλέπαμε στις στάσεις των λεωφορείων διαφημίσεις για την παρουσίαση ενός βιβλίου. Παραξενευτήκαμε. Και μάλιστα ενός βιβλίου που αφορούσε ένα αθλητικό σωματείο τον Πανιώνιο.
Διαφήμιση βιβλίου, που αφορά αθλητικό σωματείο και μάλιστα από  ένα σοβαρό εκδοτικό οίκο, δεν είναι δα και κάτι συνηθισμένο στις μέρες της μη-ανάγνωσης, στις μέρες των πλήκτρων, και των άφωνων λέξεων, οκ, σκ, omg κλπ.
Το βιβλίο περιγραφόταν ως:
«Υπερπολυτελής έκδοση, στην οποία παρουσιάζεται ανάγλυφα,  μέσα από  πλήθος ιστορικών εγγράφων, και φωτογραφιών, η ιστορία του ΠΑΝΙΩΝΙΟΥ, παράλληλα με την ιστορία της Σμύρνης και των κατοίκων της, από το 1890 μέχρι τις μέρες μας, από τη Σμύρνη στη Νέα Σμύρνη με οδηγό την ιστορία του Πανιωνίου. Η έκδοση συνοδεύεται από  ωριαίο ντοκιμαντέρ.»
Α, δηλαδή δεν έχει να κάνει μόνο με τον αθλητισμό, και επί πλέον είναι και «πολυτελής έκδοση»;
Μα είναι τρελοί αυτοί οι εκδότες; Είναι σαλεμένοι αυτοί οι συγγραφείς που γράφουν για χαμένες πατρίδες, για αθλητικά σωματεία πυξίδες της ιστορίας του σύγχρονου Ελληνισμού, που σπαταλάνε χρόνια για να συγκεντρώσουν ιστορικό υλικό, μα δεν ξέρουν ότι ζούμε στην εποχή που το βιβλίο είναι ξεπερασμένο, η γνώση της ιστορίας είναι περιττή πολυτέλεια, δεν ξέρουν ότι μια «πολυτελής» έκδοση δεν πρόκειται να βγάλει ούτε τα έξοδα της, δεν παραδειγματίζονται από τον αείμνηστο Χατζόπουλο και τις εκδόσεις της Αρχαίας Ελληνικής γραμματείας που τον φαλίρισαν;
Αφελείς είναι;
Όχι φίλε αναγνώστη, δεν είναι αφελείς, «επιμένοντες» είναι;
Και οι εκδόσεις ΜΙΛΗΤΟΣ, και ο συγγραφέας κ. Βαγγέλης Χατζατουριάν, φαίνεται ότι ανήκουν σ εκείνη την ομάδα των ανθρώπων που «επιμένουν».
Επιμένουν να παράγουν κιβωτούς διαφύλαξης της ιστορικής μνήμης, όλων των εκφάνσεων της ζωής των Ελλήνων, μέσα από την ιστορία ενός αθλητικού σωματείου με 128 χρόνια ζωής, που έχει στο γονίδιο του, την προσφυγιά, το ξεριζωμό, την καταστροφή, αλλά και την αναγέννηση, το νέο ξεκίνημα, το επιτυχημένο ρίζωμα στη νέα Σμύρνη του.
Και αυτό έγινε από ανθρώπους «επιμένοντες», τους προγόνους μας, που αν και πρόσφυγες, δεν προσέφυγαν αλλά «επιμένοντες» στύλωσαν τα πόδια κόντρα στο ρεύμα, και διασώθηκαν.
Και άνθρωποι «επιμένοντες», είναι  αυτοί που διαμορφώνουν την κοίτη της ιστορίας, πολλές φορές θαμμένοι οι ίδιοι στα πρανή, για να αλλάξουν τη ροή της.
Γιατί για τους «επιμένοντες» δεν έχει σημασία η επιτυχία , το κέρδος, η αναγνώριση. Σημασία έχει να μη χαθεί η κοίτη. Τα νερά του ποταμιού μπορεί να στέρεψαν στην εποχή μας, αν όμως μείνει καθαρή η κοίτη, τα νερά που  θα έρθουν αύριο, θα βρούνε το δρόμο, αν χαθεί η κοίτη, τα νερά θα πλημυρίσουν τις «καλλιέργειες».
Τέτοιες προσπάθειες, διάσωσης τη ιστορικής μνήμης, από «επιμένοντες», κρατάνε τη κοίτη καθαρή.
Και όσο πολλαπλασιάζονται οι «επιμένοντες», τόσο πιο κοντά είναι και η επιστροφή των υδάτων στα ποτάμια της γνώσης και της ιστορίας μας.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here